Na današnji dan 1954. godine, svet je napustio Alan Tjuring, čovek koji se danas smatra ocem modernog računarstva i veštačke inteligencije. Tjuring je tokom Drugog svetskog rata bio ključna figura u dešifrovanju nemačke mašine Enigma, ali je njegov teorijski rad postavio temelje za sve digitalne uređaje koje danas koristimo. On je formulisao koncept „univerzalne mašine“ koja može da izvrši bilo koji algoritam, što je direktna preteča modernog programabilnog kompjutera.
Naučna osnova Tjuringovog rada leži u teoriji izračunljivosti i matematičkoj logici. On je definisao šta znači „izračunati“ nešto pomoću apstraktnog modela poznatog kao Tjuringova mašina.
Glavna formula (Entropija informacije - Šenon/Tjuringov uticaj):
$$ H(X) = -\sum_{i=1}^{n} P(x_i) \log_b P(x_i) $$
Iako je ovo osnova informacione teorije, Tjuringov rad na razbijanju šifara koristio je slične verovatnoće ($P$) kako bi se odredila verovatnoća određenih postavki Enigme. On je koristio statističku metodu koju je nazvao „Banburismus“ kako bi smanjio broj mogućih kombinacija koje mehanički uređaj (Bomba) mora da proveri.
Pored računarstva, Tjuring je u svojim poslednjim godinama istraživao matematičku biologiju, konkretno proces morfogeneze. Objasnio je kako hemijske reakcije koje se šire prostorom mogu spontano stvoriti šare poput pruga na zebri ili pega na leopardu, koristeći sistem diferencijalnih jednačina (reakcija-difuzija).
Danas se Alan Tjuring ne pamti samo po ratnim zaslugama, već i kao vizionar koji je prvi postavio pitanje: „Mogu li mašine da misle?“, definišući čuveni Tjuringov test koji i dalje služi kao merilo za napredak veštačke inteligencije.
